Praktijk van Buiten naar Binnen

therapie en coaching Haarlem

bloem

Blog

Blog 2    Stilte,

Vanuit het huis waar ik op dit moment verblijf, heb ik zicht over een uitgestrekt weiland.
De kleine Vecht stroomt er doorheen, kronkelend haar eigen weg.
De Knotwilgen die in het land staan zijn geknot, klaar om uit te lopen. Twee Ooievaars vliegen af en aan op hun nest, wachtend op nieuw leven dat geboren gaat worden. Een prachtig zwanenpaar loopt over het weiland op zoek naar voedsel. Ik zie een haas midden in het weiland, de oren zijn gespitst. En als ik iets meer naar rechts kijk, daar hoog in de boom zie ik een reigersnest. Ook zij vliegen af en aan, scherend over het weiland met een hoop kabaal. Op zoek naar voedsel en materiaal voor hun nest.
Ik word hier zo blij van. Wat is dit toch prachtig om zo kijkend en schrijvend de natuur te observeren. Ik zie en voel de stilte. In deze stilte ontwikkelt zich de kracht van nieuw leven dat komen gaat.

Op het moment dat ik afdaal naar mijn eigen stilte, mijn gevoelswereld, dan bespeur ik daar een enorm gevoel van saaiheid. Hoe is het mogelijk dat ik mijzelf saai voel als alles vredig is om mij heen. Ik merk dat ik verzet voel tegen de saaiheid. Waar verzet ik mijzelf eigenlijk tegen?
Het verzet in mij zegt iets over wat niet mag, niet kan, niet hoort. Wat mag er niet? Mijzelf saai voelen mag blijkbaar niet. Puur een gedachte die rond cirkelt in mijn hoofd, ik geloof mijn gedachte. Als ik mijzelf saai voel, dan gebeurt er voor mijn gevoel niets. Alsof mijn leven tot stilstand is gekomen. Niets doen, lummelen en voor mij uit staren. En ik heb geen antwoord op mijn vraag, wat zal ik eens gaan doen? Juist in het willen doen, daar stagneert het. Want ik weet even niets te doen. In het doen zit vooruitgang, in saai voelen zit stilstand. Tenminste dat idee heb ik ervan gemaakt voor mijzelf.

Mijzelf nuttig maken is blijkbaar goed. Mijzelf niet nuttig maken, daar ligt een verbod. Op het moment dat ik het innerlijk gevecht zie en ook het oordeel over mijzelf saai voelen, ontstaat er ruimte. Ik ben stilte en er is saai voelen. Niets meer, niets minder. Hoera, Hoera, Hoera.

 

Blog 1    Schrijven zonder angst,

Een aantal weken geleden borrelde er zo maar inspiratie in mij op tijdens een wandeling. Inspiratie om te schrijven in een vorm van een blog voor op mijn website. Puur schrijven vanuit inspiratie, wat leek mij dat heerlijk.

Schrijven over onderwerpen zoals; boosheid leren begrijpen, hoe stop ik mijn piekeren, het leren stoppen van angstige gedachten, gevoelens uiten. Ik zag mijn tekst al helemaal voor mij en wat werd ik er blij van. Want als ik schrijf ontstaat er creatie en door creatie stroomt het van binnen in mij. En hoe fijn is dat!
Vervolgens aan mijn webdesigner gevraagd om een tabblad toe te voegen voor een blog. Het was eigenlijk zo geregeld. Omdat de pagina vrij leeg was, had ik er een eerste zinnetje opgezet. "Eerdaags volgt hier mijn eerste blog". En toen gebeurde er iets wonderlijks. Er ontstond namelijk steeds meer weerstand in mij om te gaan schrijven, om te zitten en de woorden uit mijn pen te laten rollen. Ik dacht nog ik moet wel opschieten want eerdaags wordt direct een maand! Ik voelde nog meer weerstand. Ik had geen zin meer, ik stelde andere prioriteiten. Ik hield mijzelf voor morgen ga ik ├ęcht beginnen. Echter ik begon maar niet. Totdat ik even ging zitten. En mijzelf de vraag stelde, wat gebeurt er nu? Ik voelde weerstand tegen het schrijven, maar wat zat er onder  deze weerstand? Ik voelde angst. Waar ben je bang voor was mijn volgende vraag. Ik was bang dat de tekst niet voldeed aan hoe de tekst van een blog eruit hoort te zien. Een gedachte als, het moet wel voldoen, blokkeerde mij dus. Weg was mijn inspiratie die mij zoveel vreugde had gegeven.
 

Het moeten voldoen is een oude bekende afdeling in mij. Door deze afdeling te zien en te zeggen, ach ben je daar, werd het rustiger. En was daar de inspiratie en helderheid om weer te schrijven. Inspiratie treedt niet op als er verkramping is. Juist als het moeten voldoen even op vakantie is, ontstaat er ruimte om te schrijven.