Praktijk van Buiten naar Binnen

therapie en coaching Haarlem

Blog

 

Blog 2    Stilte,

Vanuit het huis waar ik op dit moment verblijf, heb ik zicht over een uitgestrekt weiland.
De kleine Vecht stroomt er doorheen, kronkelend haar eig201905 Bruggetje Ommenen weg.
De Knotwilgen die in het land staan zijn geknot, klaar om uit te lopen. Twee Ooievaars vliegen af en aan op hun nest, wachtend op nieuw leven dat geboren gaat worden. Een prachtig zwanenpaar loopt over het weiland op zoek naar voedsel. Ik zie een haas midden in het weiland, de oren zijn gespitst. En als ik iets meer naar rechts kijk, daar hoog in de boom zie ik een reigersnest. Ook zij vliegen af en aan, scherend over het weiland met een hoop kabaal. Op zoek naar voedsel en materiaal voor hun nest.
Ik word hier zo blij van. Wat is dit toch prachtig om zo kijkend en schrijvend de natuur te observeren. Ik zie en voel de stilte. In deze stilte ontwikkelt zich de kracht van nieuw leven dat komen gaat.

Op het moment dat ik afdaal naar mijn eigen stilte, mijn gevoelswereld, dan bespeur ik daar een enorm gevoel van saaiheid. Hoe is het mogelijk dat ik mijzelf saai voel als alles vredig is om mij heen. Ik merk dat ik verzet voel tegen de saaiheid. Waar verzet ik mijzelf eigenlijk tegen?
Het verzet in mij zegt iets over wat niet mag, niet kan, niet hoort. Wat mag er niet? Mijzelf saai voelen mag blijkbaar niet. Puur een gedachte die rond cirkelt in mijn hoofd, ik geloof mijn gedachte. Als ik mijzelf saai voel, dan gebeurt er voor mijn gevoel niets. Alsof mijn leven tot stilstand is gekomen. Niets doen, lummelen en voor mij uit staren. En ik heb geen antwoord op mijn vraag, wat zal ik eens gaan doen? Juist in het willen doen, daar stagneert het. Want ik weet even niets te doen. In het doen zit vooruitgang, in saai voelen zit stilstand. Tenminste dat idee heb ik ervan gemaakt voor mijzelf.

Mijzelf nuttig maken is blijkbaar goed. Mijzelf niet nuttig maken, daar ligt een verbod. Op het moment dat ik het innerlijk gevecht zie en ook het oordeel over mijzelf saai voelen, ontstaat er ruimte. Ik ben stilte en er is saai voelen. Niets meer, niets minder. Hoera, Hoera, Hoera.

 

Lees meer...